Wycieki stanowia wade szczególnie przykra

Wycieki stanowią wadę szczególnie przykrą w przy- padku złącz rurowych, przez które przepływają płyny lub gazy, tak ze względu na dodatkowe opory, jak i możliwość odrywania się sopli, co może być powodem uszkodzeń zaworów itp. Najniebezpieczniejszą wadą są podtopienia na brzegach lica Wklęśnięcia nie wypełnione metalem zmniejszają przekrój złącza, a wiec działają osłabiająco; podczas skurczu metalu mogą powstawać w tych miejscach pęknięcia. Szczególnie częstym błędem jest podtopienie na ściankach pionowych złącza przy układaniu spoiń pachwinowych. Podtopienie zmniejsza prze- krój elementu łączonego i prócz tego, działając jak karb, w przy- padku poddania złącza obciążeniom zmiennym lub uderzeniom stanowi poważne niebezpieczeństwo. Doświadczenia wskazują, że wytrzymałość zmęczeniowa złącza może być zmniejszona do 40% z powodu podtopień. Usunięcie tej wady polega na ułożeniu do- datkowego ściegu wypełniającego wgłębienie. W przypadku nie- wielkiego podtopienia złagodzenie karbu przez rozwalcowanie lub wyfrezowanie rowka przywraca złączu pełną wartość. Podtopienie występuje częściej przy spoinach wklęsłych niż wypukłych. Przy układaniu ostatniej warstwy (licowej) zdarza się, że roz- topione spoiwo przechodzi poza brzeg spoiny i zalewa metal ro- dzimy, nie wtapiając się w niego. Spoina taka wygląda na szerszą niż jest w rzeczywistości. W miej- scu rozlewu powstaje szczelinka, która działa jak karb i może być zaczątkiem pęknięcia. W przypadku spoiny pachwinowej metal zwisający ponad bla- chą dolną, tak zwany nawis, stanowi też wadę, gdyż zmniejsza istotną grubość spoiny i tworzy ostre załamanie (w miejscu wskazanym strzałką), które działa jak karb i może być punktem wyjścia dla pęknięcia w metalu rodzimym. [patrz też: , , ]