Spawanie lukowe pod woda Spawanie

Spawanie lukowe pod wodą Spawanie podwodne wyrnaga specjalnego uchwytu, całkowicie izolowanego. Otulina na elektrodach jest pokryta do- datkowo lakierem nie przepuszczającym Grubość jest tak dobrana, aby spawanie odbywało się przy dociśniętym do przedmiotu końcu elektrody, co ułatwia prowadzenie łuku (elektrody stykowe). Aby jak najbardziej ułatwić utrzymywanie i prowadzenie łuku oraz pasowanie części łączonych pod wodą, zazwyczaj stosowane są spoiny pachwinowe, a nie czołowe, a więc złącza zakładowe, z nakładkami, teowe, krzyżowe itp. Przy spawaniu pod wodą następuje znaczne hartowanie się metalu złącza, dlatego trzeba stosować stale o możliwie niskiej zawartości węgla. Chociaż próbki wykonane pod wodą ulegają rozerwaniu poza miejscem spawania, należy jednak liczyć się z wielką kruchością metalu objętego wpływem ciepła. Do przeno- szenia obciążeń dynamicznych złącza spąwane pod wodą nie na- dają się. Pod względem głębokości wtopu złącze to jest zadowalające natomiast wykazuje silne podtopienie. Przy prowa- dzeniu elektrody z dociskiem jej do rowka widoczne na rysunku podtopienia są trudne do uniknięcia, powstają one bowiem za- równo przy zbyt szybkim, jak i przy zbyt wolnym posuwie elek- trody, a w warunkach spawania podwodnego trudno osiągnąć re- gularność posuwu. Podtopienia te są tym niebezpieczniejsze, że tworzą karby w zahartowanym metalu o niskiej ciągliwości. Normalnie jednak spawanie podwodne stosuje się przy prowi- zorycznych naprawach, np. przy podnoszeniu wraków z dna mor- skiego, przy czym od spoin wymaga się tylko szczelności. [przypisy: , , ]