Wady zewnetrzne spoin lukowych Wada

Wady zewnętrzne spoin łukowych Wadą nietrudną do wykrycia jest niedostateczna grubość spo- iny. Nadanie spoinie odpowiedniej grubości w przypadku spoin czołowych nie przedstawia trudności, gdyż grubość spoiny jest oznaczona grubością blachy. Ale i tu mogą się wkraść błędy, je- żeli przy układaniu ściegu licowego riie zwraca się uwagi na regu- larność łusek i na ich równy poziom. Jeżeli lico w kierunku – podłużnym spoiny przedstawia powierzchnię falistą, poziom lica może miejscami być niższy od poziomu blachy; w tych miejscach grubość spoiny może być niedostateczna. Również grubość spoiny pachwinowej może być za mała przy danym boku, gdy wtop nie jest dostateczny. Zbyt gruby nadlew też jest wadą, ponieważ nie- potrzebnie zużywa się więcej czasu i elektrod, a spoina tego ro- dzaju nie jest bynajmniej wytrzymalsza niż spoina bez nadlewu. W przypadku poddania złącz rozciąganiu naprężenia nie roz- kładają się równomiernie w całym przekroju. Wskutek załamania profilu następują skupienia naprężeń na brzegach lica i łatwo mogą tu nastąpić pęknięcia, szczególnie przy obciążeniach zmien- nych lub dynamicznych. Wzmacnianie spoiny przez zbyt duży nadlew wprawdzie zmniejsza przeciętne naprężenia na jednostkę przekroju, ale za to na bokach lica oraz u granicy spoiny powstają naprężenia większe niż przeciętne. Tylko niewielki nadlew, bardzo łagodnie przechodzący w materiał rodzimy (wykonany z obu stron w przypadku spoiny na X lub na podwójne U), może być uważany za celowe wzmocnienie spoiny. W konstrukcjach narażonych na obciążenie zmienne pożądane iest nawet zeszlifowanie nadlewów, które służą tylko do tego, aby wyżarzyć górną warstwę spoiny i uzyskać w całym przekroju jednolitą strukturę. W spoinach pachwinowych spotkać się można często z wadą nieregularności kształtu spoiny. Jeżeli spawa się w po- łożeniu podolnym, to regularną spoinę uzyskuje się dość łatwo. Jeżeli jednak układamy spoinę pachwinową w położeniu nabocz- nym, często się zdarza, że bok poziomy bywa znacznie większy niż bok pionowy. Ponieważ grubość mierzy się wysokością trójkąta równoramiennego wpisanego w profil spoiny, takie wykonanie pociąga za sobą dużą stratę materiału i czasu. Brak przetopu. Wada ta sta- nowi osłabienie spoiny – niezbyt wielkie, gdy złącze przenosi obciążenia statyczne, ale bardzo niebezpieczne w przypadku ob- ciążeń dynamicznych, ponieważ wtedy działa jak karb i znacznie obniża wytrzymałość. [podobne: , , ]