Kontrola wytrzymalosci zlacz zgrzewanych elektrycznie

Kontrola wytrzymałości złącz zgrzewanych elektrycznie Wytrzymałość złącza punktowego zależy w znacznej mierze od właściwego doboru średnicy i rozmieszczenia zgrzein. Próba stosowana w celu sprawdzenia wytrzymałości złącza punktowego na ścinanie. Próbka rozciągana stara się przyjąć położenie osiowe, jak wskazuje. ry- sunek, a w tym położeniu punkt jest odrywany od blachy i próbka pęka zazwyczaj w strefie przejściowej między punktem a jedną z blach. Próby statyczne ze ścinaniem zgrzein wykonywane są na prób- Icach jednozgrzeinowych, jednociętych i dwuciętych oraz na próbkach wyciętych ze szwów dwu- i trzyrzędowych, łańcucho- wych i przestawnych. Wreszcie do badań na udarność służy próbka umo- cowana do podstawy, a do próby na skręcanie próbka kwadratowa zamocowana na imadle. Wyniki otrzymane na próbkach określają wytrzymałość złącza na przedmiocie gotowym tylko w tym przypadku, jeśli zgrzewa- nie odbywa się całkowicie automatycznie. Wtedy można przyjąć, że wszystkie zgrzeiny są mniej więcej jednakowe. Gdy zgrzewar- ka nie jest właściwie wyregulowana lub gdy .zgrzewanie nie jest automatyczne, wtedy każda zgrzeina może mieć inną wytrzyma- łość. Jakość zgrzeiny określa się wtedy według wyglądu powierz- chni, zabarwienia wokół zgrzeiny, głębokości wgnieceń spowodo- wanych kłami elektrod i według śladów rozprysku metalu. Prosta próba warsztatowa polega na wyłuskiwaniu zgrzeiny w imadle za pomocą obcęgów. Próbkę na rozerwanie złącza w kierunku prostopadłym do Zgrzeiny. Dwie płytki 50 X150 mm- są połą- czone na krzyż punktem P w środku. Otwory A służą do zamo- cowania próbki w górnym uchwycie ma szypy do rozciągania, a otwory B +: w dolnym uchwycie. Do tego, samego celu służy próbka w kształcie U -przedstawiona na rys. 300c. Do zamocowa- nia próbki na maszynie służą wkładki B, pasujące dokładnie, do kształtu próbki i połączone z nią śrubami przesuwanymi przez otwory A, których przedłużeniem są otwory wywiercone we wkładkach. B.Wygląd złomu świadczy o jakości zgrzeiny oraz o przybliżonej jej wytrzymałości. Jeżeli zgrzeina była nie dostatecznie podgrzana, próba wykaże słabe związanie blach, a w przypadku przegrzania widoczny będzie w zgrzeinie metal spalony i pęcherze powietrzne. Równie prosta jest próba ścinania punktu łączące- go dwa paski skrzyżowane. Norma PN-65/M-69782: Próba sta- tyczna ścinania zgrzein punktowych omawia szczegóły badań kon- trolnych. Zdjęcie metalograficzne przekroju punktu jest najlepszym sposobem określenia wielkości i jakości zgrzeiny. Dobra zgrzeina powinna mieć kształt soczewki obejmującej 50 do 75% całkowitej grubości blach. Zgrzeina nie powinna sięgać aż do zewnętrznej powierzchni blachy i nie powinna wykazywać pęcherzy ani rozprysków me- talu, gdyż świadczyłoby to o jej przegrzaniu. Wadą jest również niedostateczna grubość i częściowe przykleje- nie. Świadczy to o niedostatecznym na- tężeniu prądu lub za krótkim czasie zgrzewania. Wytrzymałość zgrzein garbowych sprawdza się podobnie jak zgrzein punktowych. Próba ścinania zgrzeiny liniowej omówfena jest w normie PN-61/M-69783. Zgrzeiny doczołowe mają wytrzymałość zbliżoną do wytrzyma- łości metalu rodzimego. Próbki stosowane do badania wytrzyma- łości złącz tego rodzaju mają kształt normalnych próbek wytrzy- małościowych, używanych do badań materiałów jednorodnych. Dlatego normy omawiające próby mechaniczne (patrz wykaż norm) dotyczą zarówno spoin jak i zgrzein doczołowych- (z wy:” jątkiem oczywiście prób dotyczących spoin pachwinowych). Do złącz tylko zgrzewanych odnoszą się PN-65/M-6978.2: Próba sta- tyczna ścinania zgrzein punktowych, PN-61/M-69783:. Próba .ści- nania zgrzeiny liniowej w złączu zakładkowym oraz PN/M-09021: Wytyczne projektowania, wykonywania i kontroli złącz zgrzewa- nych punktowo. [podobne: , , ]