Metody hartowania plomieniowego Istnieja 3

Metody hartowania płomieniowego Istnieją 3 metody hartowania powierzchniowego: hartowanie miej- scowe, posuwiste i obrotowe. Hartowanie miejscowe polega na zagrzaniu pewnej ograniczo- nej powierzchni i następnie ochłodzeniu strumieniem wody pod ciśnieniem. Zastosowanie: końce trzpieni zaworów, dźwigni, zacisków itp. części mechanizmów narażonych na ściera- nie i na uderzenia. Do przedmiotów o większych wymiarach stosuje się hartowa- nie posuwiste; palnik przesuwa się wzdłuż powierzchni przedmiotu, a w ślad za płomieniem posuwa się dysza ze strumie- niem wody pod ciśnieniem. Zastosowanie: koła zębate, różnego rodzaju prowadnice, wzorniki itp. Hartowanie obrotowe jest stosowane do przedmiotów oniewielkich powierzchniach cylindrycznych (np. czopów wałów). Powierzchnia obracającego się szybko przedmiotu nagrzewana jest płomieniem palnika jednocześnie na całej szerokości. Uzy- skawszy na całej powierzchni równomierną temperaturę odpo- wiednią do hartowania, odsuwa się palnik i ogrzaną powierzchnię zlewa się obficie wodą pod ciśnieniem. Palnik i urządzenie natry- skowe umieszczone są zwykle na tym samym suporcie w ten spo- sób, że odsunięcie płomienia powoduje jednocześnie zgaszenie pal- nika, przesunięcie urządzenia natryskowego i citwarcie wypływu wody pod ciśnieniem. Przedmiot obraca się do chwili zupełnego ostygnięcia. Do hartowania czopa o średnicy np. 80 mm stosuje się palnik o mocy 18000 litrów acetylenu na godzinę. Czas ogrzewania takie- go czopa wynosi 30-40 sek, zużycie acetylenu 150-200 litrów, tlenu 170-220 l; zużycie wody ok. 350 L Przy hartowaniu powierzchniowym, wymagającym nieraz. du- żych ilości gazów, wskazane jest ze względu na łatwość regulacji płomienia użycie palników na wysokie ciśnienie acetylenu. Kon- strukcja tych palników jest prostsza. Jeżeli rozporządzamy wy- twornicą niskiego ciśnienia, włączamy sprężarkę między wytwor- nicę i rurociąg. [przypisy: , , ]