Metoda Orthomana

Metoda Orthomana. Stosowany w tym przypadku roztwór składa się: z l części azotanu sodowego, 4 części wodorotlenku sodowego (lub g części azotanu sodowego), 5 części wodorotlenku sodowego i l części tlenku manganu. Składniki te topi się w żeliwmym zbiorniku w temperaturze około 500°C. W tak uzyskanym roztworze zanurza się oczyszczony wyrób i przetrzymuje W nim przez 10-30 minut. W tym czasie wyrobem należy ciągle poruszać. Po wysuszeniu i natłuszczeniu utworzona na powierzchni wyrobu powłoka ma głębokie czarne matowe zabarwienie. 2. Metoda chemiczna. Przedmiot przetrzymuje się przez 15-20 min w roztworze o następującym składzie: l litr wody destylowanej, 1200 g azotynu sodowego i 800 g wodorotlenku sodowego. Kąpiel powinna mieć temperaturę około 150°C. Po wyjęciu i ostudzeniu należy przedmiot przepłukać w ciepłej wodzie, wysuszyć i odtłuścić. Tak barwione powierzchnie pod wpływem polerowania uzyskują wysoki połysk, nie polerowane – mają kolor czarny matowy. 3. Metoda ogniowa – oksydacja. Oczyszczoną powierzchnię powleka się olejem lub pokostem lnianym i nagrzewa nad ogniem do chwili, aż olej zacznie się spalać (dymić). Po ostygnięciu metalu ponownie powleka się wyrób pokostem i nagrzewa do chwili spalania tłuszczu, co zachodzi w temperaturze około 350°C. Po kilkakrotnym powtórzeniu tego zabiegu uzyskuje się powierzchnię czarną, tzw. oksydę. Ostatnim zabiegiem jest przetarcie powierzchni szmatką lub filcem. W przypadku nie dogrzania powierzchni (wygrzewania np. w temperaturze 250°C) uzyskuje się kolor zielonkawy z nalotem tłuszczu. Natomiast w przypadku przegrzania (powyżej 450°C) powierzchnia przybiera barwę szarą (popiołu) i samoistnie kruszy się tworząc pył. [podobne: , , ]