Powierzchnie barwionego przedmiotu naciera sie mieszanina trójchloroantymonu (1 czesc) i oliwy z oliwek (3 czesci)

Powierzchnię barwionego przedmiotu naciera się mieszaniną trójchloroantymonu (1 część) i oliwy z oliwek (3 części). Po zaschnięciu powłoki (następnego dnia) należy zetrzeć nalot tlenku twardą szczotką lub szmatą. Operację powlekania należy powtarzać aż do uzyskamia żądanego odcienia. Wytwarzanie sztucznej patyny (patynowanie) Metalem najbardziej podatnym na wytwarzanie tzw. sztucznej patyny jest miedź. Powierzchniom wyrobów miedzianych można nadać różne odcienie. Patynowanie w natura1ny sposób polega na powolnym utlenianiu miedzi, która na powietrzu pokrywa się cienką warstwą tlenku o barwie brunatnej, przechodzącej nawet w czerń. Miedź przybiera barwę zieloną o różnych odcieniach, jeżeli znajdzie się w środowisku kwasu węglowego. W zależności od stężenia tego kwasu uzyskuje się zmianę naturalnego koloru miedzi – tzw. zjawisko starzenia lub patynowania. Wytwarza się powłoka o pięknej barwie. Przyspieszenie procesu patynowania uzyskuje się za pomocą roztworów, których działanie polega na wytwarzaniu cienkiej warstewki nalotu imitującego patynę. Aby uzyskać roztwór do patynowania, należy np. w 1 litrze wody rozpuścić: 30 g azotanu miedzi i 10 g chlorku amonowego (lub 20 g kwasu octowego), 20 g chlorku amonu i 20 g octanu miedzi. Tak przygotowany roztwór nanosi się na powierzchnię wyrobu pędzelkiem, gąbką, metodą natryskiwania lub przez zanurzanie. Należy pamiętać, aby pokrywać powierzchnię możliwie cienką warstwą roztworu. W przeciwnym razie po zaschnięciu powstają grudki, które odpadają. Po zaschnięciu barwnika należy powierzchnię lekko przetrzeć szczotką lub szmatką w celu usunięcia ewentualnych złuszczeń barwnika. [przypisy: , , ]