Ciecie lukowe i lukowo-tlenowe Ciecie

Cięcie łukowe i łukowo-tlenowe Cięcie łukowe polega na wytapianiu szczeliny przy użyciu elek- trody metalowej lub elektrody węglowej. Cięcie łukowe stosuje się do Tobót,które trudno jest wykony- wać za pornocą cięcia gazowego, a dokładność cięcia nie jest ko- nieczna; lub gdy cięcie przez spalanie tlenem jest nie- możliwe (metale nieżelazne). Stosuje się .również przy cięciu na złom, jeżeli w danej miejscowości koszt. prądu jest wyjątkowo niski, a-dostawa .gazów do ciecia napotyka na trudności. Do cięcia łukiem węglowym stosuje się prąd stały i bieguno- wość dodatnią. Elektrody grafitowe są odpowiedniejsze od węglo- wych, gdy wytrzymują większą gęstość prądu. Szybkość cięcia łukiem węglowym jest niewielka, np. 3 mgodz przy grubości 20 mm i l mgodz przy grubości 50 mm. Występu- jące silne nawęglanie brzegów szczeliny utrudnia bardzo obróbkę. Jednym z częściej. spotykanych zastosowań łuku węglowego jest wytapianie grani spoin w celu ich podpawania. Elektroda wę- glowa prowadzona pod kątem do powierzchni grani, wzdłuż spoi- ny, topi metal, który jednocześnie jest wydmuchiwany z częścio- wym spalaniem, przez strumień powietrza pod ciśnieniem, dopro- wadzany do szczęk uchwytu elektrody, przewodem elastycznym z butli lub rurociągu, o średnicy 8 mm. Zasilanie prądem stałym (plus na elektrodzie) przez spawarkę o natężeniu max. 500 A. Znacznie wydajniejsze jest cięcie łukiem metalowym, elektro- dą topliwą grubo otuloną, przy użyciu prądu zmiennego o natę- żeniu 1,5-2 razy większym niż przy spawaniu elektrodą o danej grubości. Zazwyczaj stosuje się elektrody o średnicy 4-6 mm oraz natężenie prądu 30.0-500 A. Do otuliny dodaje się związki utleniające metal oraz wytwarzające żużel, który zwiększa płyn-. ność metalu. W. celu ułatwienia usuwania metalu wykonuje się wzdłuż- osi przewód do tlenu. Spalaniu metali w tlenie towarzy- szy wydzielanie się ciepła, dzięki czemu zmniejsza się zużycie prądu, a zwiększa dokładność cięcia. Tego rodzaju elektrody me- talowe-otulone, o średnicy drutu 5-7 mm, z otworem dla tlenu o średnicy 1-2 mm, stosowane są do cięcia wszelkich metali że- laznych i nie żelaznych. Znacznie lepsze wyniki przy cięciu aluminium, miedzi i jej stopów oraz stali nierdzewnych otrzymuje się stosując łuk elek- trody wolframowej o napięciu 80-100 V, jarzący się w osłonie gazowej złożonej z 25% wodoru i 75% azotu: Dzięki bardzo wy- sokiej temperaturze, długa (do 40. mm), ostra igła łuku wytapia bardzo wąską szczelinę o ostrych krawędziach i gładkich bokach, a szybkość Cięcia jest znacznie większa niż przy innych sposobach cięcia łukiem. Na przykład stal nierdzewna o grubości 50 mm może być cięta z szybkością 250 mm na minutę prądem 100 V, 500 A. Do cięcia metali nieżelaznych stosuje się również z powodze- niem cięcie łukowe elektrodą wolframową w osłonie z argonu, stosując takie -samo natężenie jak do spawania. Przy napięciu 70.-90. V i natężeniu prądu ok. 40.0. A można ciąć aluminiowe blachy o grubo 6 do 40. mm z szybkością 15 do 3 m na godz a blachy miedziane o grubo 6 do 25 z szybkością 7-,5 do 2,5 m na godz. [hasła pokrewne: , , ]